به بزرگترین دانشنامه مالی فارسی خوش آمدید

معرفی نسبت های ریسک مالی و کاربرد آنها

معرفی نسبت های ریسک مالی و کاربرد آنها

نسبت های ریسک مالی، ساختار سرمایه شرکت و سطح ریسک فعلی را نسبت به سطح بدهی ارزیابی می کنند. این نسبت ها در زمان تصمیم گیری سرمایه گذاری در یک شرکت توسط سرمایه گذاران و معامله گران استفاده می شود. به منظور ارزیابی صداقت و توانایی اقتصادی شرکت در مدیریت بدهی معوق، از این نسبت ها استفاده می شود. همچنین سطح بدهی و مدیریت بدهی، به میزان قابل توجهی بر سودآوری شرکت تأثیر می گذارند، چرا که بودجه مورد نیاز به منظور تسویه بدهی، سود خالص را کاهش می دهد و نمی توان آن را در رشد شرکت سرمایه گذاری کرد. (همچنین در خصوص هزینه بدهی، اینجا بخوانید).

برخی دیگر از نسبت های مالی که بیشتر مورد توجه سرمایه گذاران و تحلیلگران به منظور ارزیابی سطح ریسک مالی یک شرکت و سلامت مالی آن قرار می گیرند، به شرح زیر هستند؛

  •  نسبت بدهی به سرمایه
  • نسبت بدهی به سهام
  • نسبت پوشش نرخ بهره
  • درجه اهرم ترکیبی

همچنین به منظور تعیین ارزش ذاتی سهام به کمک نسبت های مالی می توانید، اینجا کلیک کنید.

ویژگی های کلیدی

  • نسبت ریسک مالی، به دنبال ارزیابی سطح بدهی یک شرکت است. به طوری که سطح بدهی، سلامت مالی شرکت را نشان می دهد.
  • اگر شرکت برای بازپرداخت بدهی از تامین مالی استفاده کند، آنگاه نمی تواند بودجه قرضی را به منظور رشد شرکت سرمایه گذاری کند.
  • سرمایه گذاران از این نسبت های مالی به منظور تصمیم گیری در خصوص سرمایه گذاری در شرکت استفاده می کنند.
  • متداول ترین نسبت هایی که سرمایه گذاران به منظور اندازه گیری سطح ریسک یک شرکت استفاده می کنند عبارتند از: نسبت بدهی به سرمایه، نسبت بدهی به سهام، نسبت پوشش نرخ بهره و درجه اهرم ترکیبی.

نسبت بدهی به سرمایه

نسبت بدهی به سرمایه معیاری از اهرم مالی است که یک تصویر کلی از ساختار مالی یک شرکت از منظر نحوه سرمایه گذاری در عملکرد خود ارائه می دهد. نسبت بدهی به سرمایه، معیاری از سلامت مالی شرکت است. این نسبت مقایسه ای از کل بدهی های کوتاه و بدهی های بلند مدت شرکت با سرمایه سهام داران و تأمین اعتبار مالی است. مقدار این نسبت هرچه کمتر باشد بهتر است، چرا که نشان از سهام بالاتر تامین مالی به نسبت تامین اعتبار بدهی است. (همچنین در خصوص نسبت بدهی به درآمد، اینجا بخوانید).

نسبت بدهی به سهام

نسبت بدهی به سهام یا D/E یک نسبت کلیدی مالی است که مقایسه مستقیم تری از تأمین اعتبار بدهی نسبت به تأمین مالی سهام را فراهم می کند. این نسبت همچنین بیانگر توانایی یک شرکت در خصوص تحقق بدهی ها معوق است. بازهم در این سهام مقدار کمتر ترجیح داده می شود، چرا که نشان از عملیات مالی شرکت از طریق منابع داخلی نسبت به افزایش بدهی است. شرکتهایی با دارایی و تجهیزات قوی تر معمولاً در شرایط بحرانی قابلیت تبدیل کردن دارایی ها به نقدینگی را دارند. (مطالعه کنید؛ تعیین ارزش ذاتی سهام به کمک نسبت های مالی).

نسبت پوشش نرخ بهره

نسبت پوشش نرخ بهره به توانایی شرکت در بازپرداخت هزینه های کوتاه مدت تامین مالی اشاره دارد. مقدار این نسبت به تعداد دفعاتی اشاره دارد که شرکت می تواند با سود فعلی خود قبل از کسر بهره و مالیات، بدهی کوتاه مدت خود را پوشش دهد. مقدار پایین نسبت به معنای بار بدهی بالاتر برای شرکت و وجود ریسک بالقوه ورشکستگی است.

به طور کلی مقدار کمتر از 1.5 برای این نسبت به منزله مشکلات احتمالی مالی برای شرکت است. هرچند نسبتِ بسیار بالا هم به این معنا است که شرکت نتواسته از اهرم مالی به درستی استفاده کند.

یک واقعیت

سرمایه گذاران معتقدند که شرکتی با مقدار نسبت پوشش نرخ بهره 1.5 یا کمتر با مشکلات مالی بسیار زیادی رو به رو است.

درجه اهرم ترکیبی

ارزش نسبت اهرم ترکیبی، یک شاخص درست تر از ریسک مالی شرکت با در نظر گرفتن هر دو عامل عملیاتی و اهرم مالی ارائه می دهد. نسبت اهرم با درنظر گرفتن افزایش یا کاهش خالص فروش، تأثیر ترکیبی ریسک های کسب و کار و ریسک مالی بر درآمد شرکت در هر سهم EPS محاسبه می شود. محاسبه این شاخص می تواند به اخذ تصمیمات اثربخش مدیریتی کمک کند.

منبع: گروه مشاوران مالی سامان