به بزرگترین دانشنامه مالی فارسی خوش آمدید

تحلیل مناسب برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در بورس

04 شهر

تحلیل مناسب برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در بورس

برای سرمایه‌گذاری بلندمدت در بورس، تحلیل تکنیکال یا فاندامنتال و یا تحلیل quantitative مناسب است؟

رایج‌ترین روش‌هایی که معامله گران بازارهای مالی برای تحلیل ریسک و بازده سرمایه‌گذاری بلندمدت استفاده می‌کنند عبارت است از؛ تحلیل تکنیکال، فاندامنتال و quantitative. در ادامه این مقاله شرح مختصری از هرکدام آمده است.

تحلیل بنیادین یا فاندامنتال

اکثر سرمایه‌گذاران برای ارزیابی تصمیمات سرمایه‌گذاری بلندمدت از تحلیل فاندامنتال شرکت‌ها، سهام یا بازار استفاده می‌کنند. تحلیل فاندامننتال عبارت است از فرآیند اندازه‌گیری ارزش ذاتی اوراق با ارزیابی تمام جنبه‌های کسب‌وکار و بازار. دارایی‌هایی مشهود سازمان مانند زمین، ساختمان و تجهیزات در کنار دارایی‌های نامشهود سازمان ازجمله برند، علائم تجاری، و یا مالکیت معنوی بررسی می‌شوند. هنگام ارزیابی دامنه بازار سهام، سرمایه‌گذاران از تحلیل بنیادین برای بازبینی فاکتورهای اقتصادی شامل؛ قدرت کلی اقتصاد و شرایط یک صنعت به‌خصوص بهره می‌برند. (همچنین بخوانید؛ ارزان‌ترین راه برای تحقیق و خرید بهترین سهام چیست؟)

نتیجه تحلیل فاندامنتال، تخصیص ارزش ذاتی اوراق با توجه به جنبه‌های مختلف اقتصادی و بازار است و این ارزش باقیمت فعلی و بازاری سهام مقایسه می‌شود. سرمایه‌گذاران با مقایسه این دو قیمت از سرمایه‌گذاری بلندمدت خود باهدف کسب بازده مطمئن می‌شوند و درمیابند که آیا سهام پایین‌تر از ارزش ذاتی‌اش خریدوفروش می‌شود یا خیر.

تحلیل تکنیکال

فرآیند تحلیل تکنیکال شامل تحلیل آماری قیمت اوراق و سایر ابزارهای مالی است. تحلیلگران و سرمایه‌گذاران از اطلاعات مربوط به فعالیت بازار مانند بازده تاریخی، قیمت سهام و حجم معاملات به‌منظور ترسیم الگوهای حرکتی و چارت قیمت اوراق بهادار استفاده می‌کنند. درحالی‌که تحلیل بنیادین در تلاش برای تعیین ارزش ذاتی یک ابزار مالی مشخص از یک بخش مشخص بازار است، داده‌های تکنیکال اما در تلاش هستند تا آینده تحرکات قیمت ابزارهای مالی یا کل بازار را شناسایی کنند. سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گرانی که از تحلیل تکنیکال بهره می‌برند، احساس می‌کنند که عملکرد آینده بازهای مالی را می‌توان با بررسی عملکرد گذشته آن پیش‌بینی کرد. (همچنین بخوانید؛ آموزش تحلیل تکنیکال با نرم افزار Advance GET).

تحلیل تکنیکال با استفاده از داده‌های قیمتی در مدت‌زمان کوتاه الگوهایی را توسعه می‌دهد که برمبنای آن می‌توان حرکات آتی بازار یا سهام را پیش‌بینی کرد، درحالی‌که تحلیل فاندامنتال متکی به داده‌های طولانی است که طی سالیان سال گردآوری‌شده است. با توجه به اینکه در تحلیل تکنیکال داده‌ها در بازه زمانی کوتاهی جمع‌آوری‌شده اند، سرمایه‌گذاران تمایل به اتخاذ موقعیت معاملاتی کوتاه‌تر دارند. بااین‌حال زمانی که تحلیل تکنیکال در کنار تحلیل فاندامنتال قرار گیرد می‌تواند یک ابزار سودمند برای تحلیل بازده بلندمدت موقعیت‌های سرمایه‌گذاری باشد.

تحلیل Quantitative

ارزیابی عملکرد تاریخی شرکت یا بازار، اغلب با تحلیل Quantitative انجام می‌شود. سرمایه‌گذاران با استفاده از یک سری نسبت‌های ساده مالی، تحلیل quantitative را انجام می‌دهند، این نسبت‌ها شامل؛ EPS، P/E و DCF می‌شوند. (همچنین بخوانید؛ فرمول محاسبه EPS چیست).

نتایج این تحلیل به سرمایه‌گذاران بینشی در خصوص عملکرد تاریخی یک اوراق مشخص یا بخش مشخصی از بازار می دهد. اما تحلیل quantitative به‌صورت تنها برای ارزیابی موقعیت سرمایه‌گذاری بلندمدت استفاده نمی‌شود. در عوض تحلیل quantitative همراه با تحلیل تکنیکال و فاندامنتال برای تعیین بازده‌های بالقوه و ریسک تصمیم‌های سرمایه‌گذاری به‌کاربرده می‌شود.

جمع‌بندی

تحلیل فاندامنتال برای تعیین کیفیت سرمایه‌گذاری با افق بلندمدت به‌کاربرده می‌شود. درحالی‌که از تحلیل تکنیکال برای تصمیمات سرمایه‌گذاری کوتاه‌مدت و معاملات روزانه استفاده می‌شود. همچنین از تحلیل quantitative به‌عنوان معیاری در تعیین ثبات مالی شرکت‌ها استفاده می‌شود.

درحالی‌که اغلب سرمایه‌گذاران از یک روش برای تحلیل موقعیت‌های معاملاتی استفاده می‌کنند، پیشنهاد مشاوران ما به معامله گران بازارهای مالی استفاده ترکیبی روش‌های تحلیلی بازارهای مالی به‌طور هم‌زمان است.

منبع: گروه مشاوران مالی سامان