به بزرگترین دانشنامه مالی فارسی خوش آمدید

پنج شاخص اندازه‌گیری برای سرمایه‌گذاران

24 آبا

پنج شاخص اندازه‌گیری برای سرمایه‌گذاران

سرمایه‌گذاران به دنبال سهامی هستند که معتقدند کم‌تر از ارزش ذاتی خود قیمت‌گذاری شده‌اند. این دسته از سرمایه‌گذاران معتقدند که بازار به اخبار بد و خوب واکنش نشان می‌دهد و منجر به تغییر قیمت سهام در بلندمدت می‌شود به‌طوری‌که تأثیر عملکرد شرکت نادیده گرفته می‌شود و از همین اختلاف سود بالقوه حاصل می‌شود.

اگرچه هنوز راه کاملاً دقیقی برای تحلیل سهام وجود ندارد، سرمایه‌گذاران به کمک نسبت‌های مالی سعی در تحلیل فاندامنتال شرکت‌ها دارند. در این مقاله مشاوران ما نگاهی به برخی از این نسبت‌های محبوب انداخته‌اند. (همچنین نگاهی به مقاله سواد مالی بی اندازید).

نسبت قیمت به درآمد

نسبت قیمت به درآمد به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا ارزش بازاری سهام را در مقایسه با درآمد شرکت مشخص کنند. به‌طور خلاصه، نسبت P / E نشان می‌دهد که بازار حاضر است به ازای سهام امروز و بر اساس درآمد گذشته چقدر پرداخت کند. P/E بالا به این معنی است که قیمت سهام بسیار با درآمد مرتبط و احتمالاً بیش‌تر از ارزش ذاتی قیمت‌گذاری شده است. در مقابل مقدار کم‌تر این نسبت نشان می‌دهد قیمت سهام ارتباط کم‌تری با درآمد شرکت دارد.

این نسبت بسیار مهم است چراکه با اندازه‌گیری آن قیمت‌گذاری سهام نسبت به ارزش ذاتی آن مشخص می‌شود. بااین‌حال مهم است که ارزیابی شرکت با این نسبت با سایر شرکت‌های هم‌گروه و صنعت مقایسه شود.

ازآنجایی‌که این نسبت نشان می‌دهد هر سرمایه‌گذار به ازای هر ریال درآمد چقدر حاضر به پرداخت است، سهام با P/E کمتر به شرکت‌هایی اشاره دارد که نسبت به سود تقسیمی قیمت کمتری در بازار دارند. بسیاری از سرمایه‌گذاران به دنبال سهام با P/E پایین هستند.

لطفاً توجه داشته باشید که در این نسبت محدودیت‌هایی هم وجود دارد. درآمد شرکت بر اساس درآمد تاریخی یا پیش‌بینی‌شده است، از همین رو پیش‌بینی درآمد با توجه به اینکه لزوماً درآمد گذشته در آینده تکرار نمی‌شود، می‌تواند دشوار باشد و انتظارات تحلیلگران می‌تواند اشتباه باشد. همچنین این نسبت، رشد درآمد را در نظر نمی‌گیرد اما این محدودیت در نسبت PEG برطرف شده است که در ادامه همین مقاله به آن می‌پردازیم. (همچنین بخوانید؛ فرمول محاسبه EPS چیست؟).

نسبت قیمت به ارزش دفتری

نسبت قیمت به ارزش دفتری یا P/B مشخص می‌کند که قیمت سهام نسبت به ارزش خالص دارایی‌های شرکت چگونه قیمت‌گذاری شده است. نسبت P/B شاخص خوبی است که نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران حاضرند به ازای هر یک ریال از دارایی شرکت چقدر بپردازند. در این شاخص قیمت سهام بر ارزش دفتری آن تقسیم می‌شود.

دلیل مهم بودن این شاخص برای سرمایه‌گذاران این است که شاخص تفاوت ارزش بازاری سهام باارزش دفتری آن را نشان می‌دهد. ارزش بازار، قیمتی است که سرمایه‌گذاران حاضرند سهام را بر اساس پیش‌بینی‌های آینده با آن قیمت بخرند. بااین‌حال ارزش دفتری یک معیار محافظه‌کارانه از اندازه‌گیری ارزش شرکت است.

نسبت P/B با مقدار ۰٫۹۵ یا ۱ و یا ۱٫۱ به این معنا است که سهام نزدیک به ارزش دفتری معامله می‌شود. به‌عبارت‌دیگر هرچه نسبت P/B از یک دورتر باشد بهتر است. برای یک سرمایه‌گذار، شرکتی که با P/B 0.5 سهامش معامله می‌شود جذاب‌تر است چراکه ارزش بازاری سهام نیمی از ارزش دفتری آن است. سرمایه‌گذاران اغلب به دنبال سهام باارزش بازاری کمتر از ارزش ذاتی هستند.

بدهی به دارایی

نسبت بدهی به دارایی به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا دریابند چگونه شرکت دارایی‌های خود را مدیریت می‌کند. این نسبت، بخش تأمین مالی از بدهی برای مدیریت دارایی‌ها را نشان می‌دهد.

نسبت پایین بدهی به دارایی نشان می‌دهد که شرکت مقدار کمتری از بدهی برای تأمین مالی استفاده می‌کند. بالعکس، مقدار بالای این نسبت نشان از تأمین مالی شرکت توسط بخش بالاتری از بدهی است. بدهی بیشتر درصورتی‌که شرکت فاقد درآمد یا جریان نقدی کافی جهت بازپرداخت باشد، می‌تواند شرکت را در معرض ریسک قرار دهد.

درست مانند سایر شاخص‌های قبل، نسبت بدهی به دارایی نیز در هر صنعت مقدار متفاوتی دارد. مقدار بالای بدهی به دارایی لزوماً به معنای عملکرد ضعیف شرکت نیست. در بسیاری از موارد، بدهی‌ها به‌منظور توسعه عملیات شرکت و ایجاد جریان‌های اضافی درآمد، استفاده می‌شوند. بعضی از صنایع با دارایی‌های ثابت زیاد مانند صنایع خودروسازی، مقدار بالاتری از این نسبت را در مقایسه به سایر صنایع نشان می‌دهند.

جریان نقدی آزاد

جریان نقدی آزاد به نقدینگی ایجادشده توسط شرکت از طریق تولید و عملیات منهای هزینه‌های مصرفی اشاره دارد. به‌عبارت‌دیگر، جریان نقدی آزاد یا FCF، مقدار پولی است که پس از پرداخت هزینه‌های عملیاتی و هزینه‌های سرمایه برای شرکت باقی می‌ماند.

جریان نقدی آزاد یک معیار در اندازه‌گیری توانایی شرکت برای تولید پول و داشتن میزان نقدینگی کافی پس از عملیات تأمین مالی و سرمایه و پرداخت سودهای تقسیمی و پاداش کارکنان و حقوق سهامداران است. (همچنین بخوانید؛ هزینه بدهی چیست؟).

جریان نقدی آزاد یک شاخص اندازه‌گیری برای سرمایه‌گذاران است که می‌تواند نشان از افزایش درآمد در آینده باشد، چراکه افزایش جریان نقدی معمولاً قبل از افزایش درآمد رخ می‌دهد. اگر یک شرکت در FCF خود افزایش داشته باشد، می‌تواند به رشد درآمد و فروش و یا کاهش هزینه‌ها بپردازد. به‌عبارت‌دیگر، می‌تواند سهامداران را به افزایش درآمد قانع کند، به همین دلیل است که سرمایه‌گذاران بازار سهام به این شاخص علاقه‌مند هستند. زمانی که قیمت سهام پایین و جریان نقدی آزاد شرکت بالا است، موقعیت مناسب خرید است.

نسبت PEG

نسبت قیمت به درآمد و رشد (PEG) یک نسخه اصلاح‌شده از شاخص P / E است که رشد درآمد را نیز شامل می‌شود. نسبت P/E به سرمایه‌گذار نمی‌گوید که آیا این مقدار برای پیش‌بینی رشد آتی شرکت مناسب است یا خیر.

نسبت PEG رابطه بین نسبت قیمت به درآمد و رشد درآمد را اندازه‌گیری می‌کند. نسبت PEG یک تحلیل از قیمت‌گذاری سهام نسبت به ارزش ذاتی بر اساس درآمد امروز و انتظار رشد درآمد را در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهد.

به‌طورکلی یک سهام با مقدار PEG کمتر از ۱ به معنای قیمت‌گذاری کمتر از ارزش ذاتی است چرا که در این حالت قیمت سهام کمتر از رشد درآمد پیش‌بینی‌شده است. PEG بیشتر از یک بالعکس است، چراکه ممکن است قیمت سهام نسبت به رشد پیش‌بینی‌شده درآمد بیشتر باشد.

ازآنجاکه نسبت P/E رشد آتی را در نظر نمی‌گیرد، PEG یک تصویر کلی‌تر از سهام را در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهد. این نسبت برای سرمایه گذران بسیار مهم است چراکه پیش‌بینی آینده را هم شامل می‌شود.

جمع‌بندی

هیچ نسبت مالی به‌تنهایی نمی‌تواند ارزش سهام را برآورد کند. بهتر است چندین نسبت را با یکدیگر ترکیب کنیم تا به یک دیدگاه جامع‌تر از گزارش‌های مالی برسیم.

منبع: گروه مشاوران مالی سامان