به بزرگترین دانشنامه مالی فارسی خوش آمدید

۴ راه پیش‌بینی نرخ ارز

05 شهر

۴ راه پیش‌بینی نرخ ارز

این که صاحب کسب و کار باشید یا معامله گر بازارهای مالی، پیش‌بینی نرخ مبادلات ارزی جهت شناخت حرکات قیمتی آتی جفت ارزها در کاهش ریسک و افزایش بازده نقش بسیار مهمی دارد.

روش‌های متعددی برای پیش‌بینی نرخ ارز وجود دارد و هیچ کدام از آنها نسبت به یکدیگر برتری ندارند و تنها، کیفیت پیش‌بینی‌ها متفاوت است. بااین‌حال، مشاوران ما در این مقاله ۴ روش پرطرفدار پیش ببینی نرخ ارز را معرفی می‌کنند.

پیش‌بینی نرخ ارز توسط شاخص قدرت خرید PPP

شاید روش پیش‌بینی نرخ ارز توسط شاخص قدرت PPP یکی از محبوب‌ترین روش‌ها در کتاب‌های اقتصادی باشد. رویکرد پیش‌بینی PPP مبتنی بر قانون نظری یک قیمت است که بیان می‌کند که کالاهای یکسان در کشورهای مختلف باید قیمت‌های یکسانی داشته باشند. (همچنین بخوانید؛ شاخص Big Mac چیست؟).

به‌عنوان‌مثال طبق این قانون قیمت یک مداد در کانادا باید برابر قیمت همان مداد در آفریقا باشد، البته پس از در نظر گرفتن نرخ ارز و حذف هزینه‌های حمل‌ونقل. به‌عبارت‌دیگر نباید فرصت آربیتراژی برای خرید ارزان‌تر مداد در یک کشور و فروش آن باقیمت بالاتر در کشور دیگر به وجود بیاید. (همچنین بخوانید؛ آربیتراژ چیست؟).

رویکرد PPP بیان می‌کند که نرخ ارز جهت پوشش تغییرات قیمت ناشی از تورم کشورها باید تغییر کند. برای درک بهتر مثال فوق، فرض کنید که انتظار می‌رود طی یک سال آینده قیمت مداد در ایالات‌متحده ۴ درصد افزایش یابد، درحالی‌که انتظار می‌رود قیمت‌ها در کانادا فقط ۲ درصد افزایش یابد. اختلاف تورم بین دو کشور برابر است با:

این بدان معناست که انتظار می‌رود سرعت افزایش قیمت مداد در ایالات‌متحده بیشتر از کانادا باشد. در این وضعیت رویکرد PPP پیش‌بینی می‌کند که دلار آمریکا تقریباً دو درصد کاهش قیمت داشته باشد تا قیمت مداد بین دو کشور را برابر نگه دارد. بنابراین اگر نرخ فعلی دلار آمریکا ۹۰ سنت به ازای هر دلار کانادا باشد، PPP نرخ این جفت ارز را به شرح زیر پیش‌بینی می‌کند:

به این معنی که به ازای هر دلار کانادا باید ۰٫۹۱۸ دلار آمریکا پرداخت کرد.

یکی از شناخته‌شده‌ترین کاربردها PPP در شاخص BIG MAC آمده و توسط The Economist نشان داده‌شده است. این شاخص تلاش می‌کند تا قیمت ارز را بر اساس قیمت یک همبرگر بزرگ مک‌دونالد در کشورهای مختلف اندازه‌گیری کندو نشان می‌دهد که ارز بیش‌تر از ارزش ذاتی خود یا کمتر از آن ارزش‌گذاری شده است. چراکه محصول BIG MAC مک‌دونالد جهانی است و در تمام جهان فروخته می‌شود به‌عنوان پایه مقایسه‌ای این شاخص عمل می‌کند. (همچنین بخوانید؛ اقتصاد همبرگری: شاخص Big Mac).

رویکرد قدرت نسبی اقتصاد برای پیش‌بینی نرخ ارز

همان‌طور که از نام این شاخص پیداست، رویکرد قدرت نسبی اقتصادی به قدرت رشد اقتصاد در کشورهای مختلف جهت پیش‌بینی نرخ ارز نگاه می‌کند. منطق این رویکرد در این موضوع است که یک محیط اقتصادی قوی به‌احتمال بسیار بالا سرمایه‌گذار خارجی را به خود جذب می‌کند. و برای سرمایه‌گذاری باید پول خرج شود پس سرمایه‌گذار خارجی پول کشور مبدأ را خریداری می‌کند و افزایش تقاضا موجب افزایش ارزش ارز می‌شود.

این رویکرد فقط به قدرت اقتصادی نسبی بین کشورها نگاه نمی‌کند. بلکه یک دید کلی‌تر را می‌گیرد و به تمام جریان‌های سرمایه‌گذاری نگاه می‌کند. به‌عنوان‌مثال، یک عامل دیگر که می‌تواند سرمایه‌گذاران را به یک کشور خاص جلب کند، نرخ‌های بهره است. نرخ‌های بهره بالا سرمایه‌گذاران را برای به دست آوردن بالاترین سود از سرمایه‌گذاری‌های خود جذب می‌کنند، که موجب افزایش تقاضا برای افزایش ارز می‌شود، که دوباره باعث افزایش ارزش پول خواهد شد.

برعکس، نرخ بهره پایین باعث کاهش جذابیت آن کشور برای سرمایه‌گذاران خارجی می‌شود و موجب خواهد شد که سرمایه‌گذاران برای سرمایه‌گذاری در دیگر کشورها از کشور با بهره پایین وام بگیرند. چه‌بسا سرمایه‌گذارانی که از ین ژاپن وام گرفتند. به این استراتژی سرمایه‌گذاری در علوم مالی، carry trade می‌گویند.

برخلاف رویکرد PPP، روش قدرت اقتصادی نسبی پیش‌بینی نمی‌کند که نرخ ارز چیست. در عوض، این رویکرد به سرمایه‌گذار یک دید کلی از افزایش یا کاهش ارزش ارز می‌دهد و اینکه تحرکات قیمتی ارز چقدر قدرت دارد. از این روش معمولاً در ترکیب با سایر روش‌های پیش‌بینی برای تولید یک نتیجه کامل‌تر استفاده می‌شود.

مدل‌های اقتصادسنجی پیش‌بینی نرخ ارز

یکی دیگر از روش‌های رایج برای پیش‌بینی نرخ ارز، شامل جمع‌آوری عواملی است که به اعتقاد شما بر روی حرکت‌های ارز تأثیر می‌گذارد و مدلی ایجاد می‌کند که این عوامل را به نرخ ارز مرتبط می‌سازد. عوامل مورداستفاده در مدل‌های اقتصادسنجی معمولاً بر مبنای نظریه اقتصادی هستند، اما هر متغیر دیگری هم که گمان می‌رود بر نرخ ارز تأثیر می‌گذارد می‌تواند به مدل اضافه شود.

به‌عنوان‌مثال فرض کنید یک تحلیلگر وظیفه پیش‌بینی نرخ جفت ارز USD/CAD در یک سال آینده برای یک شرکت کانادایی به عهده گرفته است. او معتقد است که مدل اقتصادسنجی یک روش خوب برای استفاده است و فاکتورهایی را که فکر می‌کند روی نرخ ارز اثر می‌گذارد، بررسی کرده است. او متوجه می‌شود که فاکتورهایی همچون؛ تفاوت نرخ بهره بین ایالات‌متحده و کانادا (INT)، تفاوت نرخ رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) و نرخ رشد درآمد (IGR) بین دو کشور بر نرخ ارز تأثیر می‌گذارد. به‌این‌ترتیب مدل اقتصادسنجی زیر را توسعه می‌دهد؛

پس از مدل‌سازی، متغیرهای INT، GDP و IGR می‌توانند برای تولید یک پیش‌بینی در نظر گرفته شوند. ضرایب a، b و c تعیین خواهند کرد که چقدر یک عامل خاص بر نرخ ارز و جهت اثر تأثیر می‌گذارد (چه مثبت و چه منفی). احتمالاً این روش رویکردی پیچیده و وقت‌گیرتری است. اما زمانی که مدل نهایی شود، داده‌های جدید می‌توانند به‌صورت پویا پیش‌بینی‌های سریع را انجام دهند.

پیش‌بینی نرخ ارز با مدل‌های سری زمانی

آخرین روشی که به شما معرفی می‌کنیم مدل سری زمانی است. این روش ماهیتی کاملاً تکنیکال دارد و مبتنی بر عوامل اقتصادی نیست. یکی از رویکردهای محبوب سری زمانی، فرآیند حرکت خودکار (ARMA) است. منطق ARMA مبتنی بر این ایده است که رفتار گذشته و الگوهای قیمت می‌توانند در پیش‌بینی رفتار و الگوهای قیمت در آینده استفاده شوند. یک سری زمانی بر اساس داده‌های زمانی می‌تواند در یک برنامه کامپیوتری کد نویسی شود و یک مدل نهایی جهت پیش‌بینی نرخ ارز ایجاد کند.

جمع‌بندی

پیش‌بینی نرخ ارز یک وظیفه بسیار دشوار است و به همین دلیل بسیاری از شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران به‌راحتی وارد این مقوله نمی‌شوند. بااین‌حال کسانی که اقدام به پیش‌بینی نرخ ارز می‌کنند و می‌خواهند فاکتورهای تأثیرگذار را پیش‌بینی کنند، می‌توانند از رویکردهای شرح داده‌شده در این مقاله بهره ببرند. (همچنین بخوانید؛ ۵ اشتباه در معاملات روزانه فارکس که باید از آن‌ها اجتناب کرد).

منبع: گروه مشاوران مالی سامان